Monia502: Ale wiesz, mi chodzi o to, że jakby sugerujesz, że ktoś na siłę chce zaniedbać sprawę. A uważam, że skoro ktoś pisze, że coś go nie niepokoi to ma ku temu podstawy. Nie ma więc co na siłę "odsyłać".

Ja nic nie sugeruję Monika. Przesadzasz.

Treść doklejona: 11.07.14 11:13

Ewasmerf: sa zdania za i zdania przeciw.

to jest zupełnie normalne Ewa. Tylko nieprzyjemnie robi się wówczas, kiedy jedna ze stron rozmawia z kulturą a druga zalatuje cynizmem. Sztuką jest rozmawiać tak, by nie urazić żadnej ze stron.

koniec kłótni laski Pogoda dzisiaj do bani - ciśnienie niskie i wszystko bierzecie do siebie ehh

Monia502: Wcale, że nie :P U nas jest pięknie ;)

No u nas leje jak z cebra- przerwy max 30 minut aby odpocząć od deszczu.

a u mnie cisnienie od kilku dni do bani, mam taka spiaczke i takiego lenia, ze glowa mala. moje dziecko to samo. lazimy jak niezywi i tylko marzymy obydwoje gdzie by tu komara przyciac

Monia502: Oby do nas nie doszło, bo do tej Bydgoszczy z dzieciakiem jadę...

Dzisiaj nie powinno dość z Krakowa do Was, ale w sobotę lub w nd jak najbardziej

Monia502: Jeśli chcesz to z kimś skonsultować, to z kims kto sie w tym specjalizuje... Pediatra zwyczajnie może sie nie znac na zaburzeniach IS. Nasza bladego pojęcia nie ma ;)

Zapytam mojego brata do kogo chodzą z Małą, może się wybierzemy. Ja do wczorajszego wieczora w ogóle nie kojarzyłam, że Ona to ma. Coś mi tam tłumaczył, zapamiętałam, że to ONM jej zdiagnozowali teraz, zresztą pisałam jakie ma objawy. A wczoraj jak przeczytałam opisy to jego Córcia niestety jest klasycznym przypadkiem.

mysle, ze to standardowa cena, stad uwazam, ze jest po czesci wymysl i naciaganie. biznes dzieciecy jest bardzo dochodowy, bo dziecku niczego nie odmowisz, a najlepiej zerowac na strachu rodzica. nie zebym bagatelizowala, ale podchodze do tego z duzym sceptyzmem.
ja mam takie a nie inne zdanie na podstawie doswiadczen, z lekarzami, terapeutami, neorlogami, neurologopedami, logopedami. naprawde duzo w tym sciemy. byc moze gdybym trafila na innych to bym miala inne zdanie.

doti_p: TEO dziecko ci przed roczkiem pięknie mówiło a ty się dziwisz że już czytać umie

Może nie, że czytać ale skąd zna hasło moje i login do 28 ?


A tak całkiem serio.
Ja sobie myślę, że nie ma co popadać w panikę, ale też nie powinno się bagatelizować.
Moja koleżanka niedawno dowiedziała się, że jej synek ma autyzm.
I mimo, że jej każdy mówił [w tym m.in ja więc teraz mi troszkę głupio.....] że nic mu nie jest, że jest po prostu nieusłuchany i niegrzeczny, i że na mówienie jeszcze ma czas, bo jest chłopcem to ona zaufała swojej intuicji, która jej podpowiadała, że to jednak większy problem.
No i po badaniach wszelakich się okazało, że autystyk.
Także może jest tak, że matka najlepiej wie i czuje ? Kurde no nie wiem, no.

isiula: Czy u Was diagnozy IS też są takie drogie? Znalazłam u nas za 250zł i zastanawiam się czy to standardowa cena?

Isiu, ja z Gorzowa a jechałam na diagnozę do Szczecina. Telefonicznie babeczka podała cenę 250zł. A wzięła 70zł :) Generalnie dlatego, że Misia jakichś tam objawów nie przejawiała, więc nie musiała pewnie się "wgłębiać". To, co zauważyłam ja, jako mama się potwierdziło i tylko to. Poza tym są poradnie psychologiczno pedagogiczne czy wstępne konsultacje, także myślę, że najpierw udaj się na konsultację i tam zalecą dalsze badania, bądź nie. Ja tak zrobiłam.

A jeszcze takie pytanie, czy te zaburzenia w jakimś stopniu mogą być genetycznie uwarunkowane? Bo tego tak nie zgłębiałam.

i tak i nie Teo.
z jednej strony ja tez uwazam ze to matka wie najlepiej i czuje, czy cos jest nie tak.
z drugiej strony matki czesto s zaslepione, jakie to ich dziecko jest wspaniale. pojdzie takie do przedszkola czy szkoly to sie okazyuje ze zupelny przecietniak.
dlatego tez, mimo, ze swoje wiem, i mnie wkurza jak mi ktos wydziwia, ze moje dziecko cos tam moze miec, to nigdy nie zostawiam tego bez sprawdzenia. choc uwazam, ze to czesto badanie czy diagnoza jest u nas niepotrzebna to bym sobie nie wybaczyla, gdyby sie okazalo, ze cos jest a ja zlekcewazylam.
wiem, ze to moze sobie przeczyc, ale mysle, ze kazdy ma cos takiego, ze mimo, ze wie, ze jest ok, to gdzies tam niepokoj latwo wzbudzic.

wiem, ze to moze sobie przeczyc, ale mysle, ze kazdy ma cos takiego, ze mimo, ze wie, ze jest ok, to gdzies tam niepokoj

atwo wzbudzic.

Myslę, że sporo w tylm prawdy może być...

Wiecie co... Ja uważam (i pewnie wielu się ze mną nie zgodzi), że nie należy przesadzać z obserwacją dziecka i doszukiwaniu się w nim symptomów wszelkich chorób. Moja kumpela ma dwie córki, późne, długo oczekiwane dzieci (co nie jest bez znaczenia!) i robi przy nich istny cyrk.
Dziewczynki są ciągane po wszelkiej maści lekarzach, mają robione skrupulatne, często bolesne badania, bo np. chorują w przedszkolu, a jedna zaczęła chodzić na krawędziach stóp, więc może ma coś z kręgosłupem, a może płaskostopie... a dziewczynka po prostu próbuje różnych sposobów przemieszczania się
Nie, ja nie uważam, że trzeba ignorować kiedy coś niepokojącego się dzieje, ale jestem za tym, żeby dać na luz, poczekać, może samo przejdzie, dopiero jak naprawdę się coś dzieje, szukać pomocy lekarskiej.
Ja miałam tak, że przy pierwszej córce często panikowałam przy każdym przysłowiowym kichnięciu, latałam przez całe 2 lata do neurologa, bo według lekarki pierwszego kontaktu, miała za mały obwód główki. Dwa razy byliśmy na pogotowiu, raz jak upadła i wróciła do raczkowania w wieku ok. 1 roku, drugi raz jak bolał ją brzuszek. Nic złego się nie działo w obu wypadkach. Ale na przykład raz, kiedy była jeszcze niemowlaczkiem, zauważyłam, że nie słyszy jak się do niej mówi - i rzeczywiście, miała stan zapalny w uszku, zupełnie bezbolesny.
Z drugą córką już trochę odpuściłam. Miała kontrolowane stawy biodrowe - lekarka kazała mi wkładać jej gruby ręcznik na pieluchę - środek lata, upał - nie robiłam tego. Przy następnej kontroli powiedziałam, że oczywiście, stosowałam się do jej zaleceń - no i lekarka zauważyła "znaczną poprawę!". Ale kazała dalej tak ją pakować. Jak się zapytałam, czym grozi nie stosowanie się do tego, to mi odpowiedziała, że nawet nie chce mnie straszyć! Nalegałam... No to powiedziała, że może się to skończyć tym, że Mała nie będzie mogła zrobić szpagatu. Nie wytrzymałam i zapytałam tą panią doktor, czy ona potrafi zrobić szpagat. I więcej już tam nie poszłam.

Tak że różnie to bywa. Trzeba być czujnym, ale nie przewrażliwionym. Ja, kiedy zaczynam wariować, czy aby nie zaniedbuję dzieci, mówię sobie, że przez tysiące lat ludzie nie byli tak diagnozowani i jakoś do dziś ludzkość przetrwała. Dobrze, że jest medycyna, służba zdrowia, lekarze, ale dopóki nic się strasznego nie dzieje, to ja daję dzieciom dorastać i wyrastać z różnych dolegliwości.

isiula: Teraz myślę sobie, że to może nasza wina, bo jak był malutki to w domu panowała kompletna cisza, nie włączaliśmy tv czy muzyki, budziło go wtedy nawet najmniejsze skrzypnięcie podłogi

A ciekawa jestem, czy coś w tym może być - u nas tez była cisza, radia nie mamy, tv nie mamy, tylko wieczorem oglądaliśmy z mężem filmy, ale w innym pokoju niż Krasnal spał. Ja mu cały dzień śpiewałam, albo Pana Kleksa cd włączałam, ale tak poza tym to raczej była cisza... Może coś w tym jest?

Treść doklejona: 11.07.14 13:26

jaca_randa: Z drugą córką już trochę odpuściłam

jaca_randa: Tak że różnie to bywa. Trzeba być czujnym, ale nie przewrażliwionym.

Zgadzam się Jaca, i z jednym i z drugim. Ja przy Gugim już sie tak nie doszukuję, poza tym juz wiem jak dziecko się może zachowywać... Wcześniej pojęcia nie miałam. Aaaa i żeby było śmieszniej - Gugi ma dopiero 9 miechów, a już ma fisia samochodowego, kółeczka "brzdąka" przez pół godziny nawet :DDDD

Niezły adres bloga :D

Ale zgadzam się - to jest ogromny biznes. Dlatego trafić na lekarza, terapeutę, psychologa czy kogokolwiek innego, który nie patrzy się jak wyciągnąć z nas kasę i przywiązać do siebie na jakiś czas jest naprawdę niełatwo.

Dobry jest ten pierwszy komentarz...

haha no właśnie jak chodziliśmy na reha to mieliśmy min. przymusowe zajęcia SI (co ciekawe, są to jedynie zajęcia dodatkowe w tych poradniach -tzn. dziecka jedynie z zaburzeniami SI nie można na nie zapisać ) i terapeutki mówiły, właśnie, że cała masa "zabawek stymulujących" tam wykorzystywanych pochodzi ze sklepu dla zwierząt

No to ja Wam powiem, co od znajomej mamy-psycholog usłyszałam jak się dowiedziała, że Krasnal chodzi codziennie na pół dnia na plac zabaw albo do sali zabaw (jak jest wyjątkowo paskudnie) - że tam dzieci jak oszalałe biegają i mają rozbiegany wzrok i że to wcale nie jest dobre...

sardynka85: haha no właśnie jak chodziliśmy na reha to mieliśmy min. przymusowe zajęcia SI

mnie terapeuta IS powiedziała, że dzieci, które mają problemy z napięciem mięśniowym, borykają się również z zaburzeniami IS. To ponoć idzie w parze.

my mamy ONM a jakis specjalnych zaburzen SI nie widze.
ale my tez ocdziennie na dworze, rower, plac zabaw, basen, wiec moze sie wyreahbilitowalismy sami.
ale pewnie terapeuta od Si (swoja droga po jakiej szkole oni sa? czy tylko po jakichs kursach, ktore moze zrobic kazdy?) by nam znalazl cala liste;-P

isiula: zajęty zabawą tylko raz mnie lekko odsunął rączką

Jakby potrafił już nieźle mówić to by wysyczał "matko, przeciez się bawię!!!" :DDDD

Hahaa, Isiula to samo zrobiłam niedawno . Milka się zaśmiała, pewnie powiedziałaby "matka, nie wygłupiaj się".

Fajny ten wpis na blogu. :)

katka z tym, że u nas te zajęcia były przypisywane do każdego jak leci...tzn. w pakiecie szpitalnym (bo moje dziecko było niby na oddziale dziennym szpitalnym) mieliśmy 1x tyg rehabilitację indywidualną, 1x tyg SI i 1xtyg kinezjologię...generalnie mi się na SI podobało, bo sporo różnych bodźców dla takich dzieciaczków i całkiem sympatyczne zajęcia grupowe, no i Miki bardzo je lubił bo on z tych ciekawskich co wszędzie wejdą itp.
W każdym bądź razie prawdziwa terapia SI powinna być raczej dostosowana do indywidualnych problemów dziecka itp. a u nas to były po prostu takie grupowe zajęcia z poznawania świata (bądź co bądź całkiem sympatyczne)

Mag,pytałaś która pierwsza piątka wychodzi. U Oliwi cztery na raz idą. Nie muszę chyba wspominać co się dzieje,bo ostatnie dni mnie po prostu umęczyły i najchętniej bym tylko drzwiami trzasnęła i wyszła. O nockach tez nie piszę ,bo są bajecznie masakryczne

hey dziewcyny nie zagladalam tu od wiekow ale wkoncu mam wakcje wiec musze troszkę poczytać o waszych maluszkach :)
Mam do was pytanie czy mialyscie do czynienia z NACZYNIAKIEM CHLONNYM u dzieca ito pod pacha?? U mojeo synka cos takiego zdiagnozowano w czerwcu a w sierpniu prejdzie badania na jaka mtode usuniecia tego "guza" się nadaje :( nestety nie znam nikogo kto miał podbna sytuacje i jak to się dalej potoczylo...
pozdrawiam

Ewasmerf: a tak przez caly czas ona gadala spiewnym glosem (co podlapalam), pokazywala mu jakies obrazki, mietolili w tych miskach ziarna kawy, jakies zboza, ryze i tym podobne.

Ta babeczka, u której byłam najpierw latała i bawiła się z Misią w sali, w której był sprzęt rehabilitacyjny (duże wałki, piłki, tunele, materace i inne). Misia była rozebrana do pampersa. Tam sprawdzała, jak biega, prowokowała upadki by sprawdzić, czy Misia potrafi z niego wybrnąć (reakcje obronne), czołgały się przez ciasne tunele, dużo i głośno wtedy do niej mówiła, pokazywała... Terapeutka szybko zaskarbiła sobie zaufanie Michasi, gdyż została "ciocią" ;) Później siedziały, Misia dotykała różnych rzeczy (piórka i inne), terapeutka szorowała ją szczotką do masażu Wilbargera, wsadziła szyszkę za koszulkę i wiele wiele innych, sprawdzając reakcje. Oczywiście wszystko było poprzedzone dokładnym wywiadem.
Co do innych specjalistów, to zdarzyło się, że raz trafiłam kiepsko. Logopeda (33l., ledwo po studiach, przyjmowała w OWI, tam, gdzie uczęszczałyśmy na rehabilitację) stwierdziła u Misi zwężone podniebienie. Wizyta trwała 45min, Pani pogrzebała w buzi Misi na samym początku (dziecko miało rok), więc dalsze 40min wyglądało tak, że Misia darła się wniebogłosy, bo się Pani bała a Pani walczyła, by jednak pokazać na Misi masaże, które mamy wykonywać w domu. Oczywiście w związku z zestresowaną i drącą się Misią, powiedziała, ze prześle masaże na maila Wyszłam stamtąd wymęczona okropnie :) No nic, poszłam do innego logopedy, Pani na początku przeprowadziła ze mną szczegółowy wywiad (z czego Misia pije, czy jest na piersi, jak i czym je, co je - papki czy w kawałkach etc.) wzięła Misię na dywanik, zaczęła się z nią bawić, rozmawiać, by posłuchać, jak Misia gaworzy i mówi. Stwierdziła, że dziecko nie "nosuje", mówi w normie, zachowuje się ok. Na koniec (!!!) wizyty sprawdziła podniebienie twierdząc, że podniebienie w normie dla dziecka karmionego piersią. Żadnych masaży nie zaleciła. Ciężko jest trafić na dobrego specjalistę, to prawda. Tym bardziej, że większość, mam takie wrażenie, nie podchodzi do dziecka indywidualnie, tylko patrząc przez pryzmat ogółu. Przeszłyśmy wiele ale na szczęście specjaliści, pomijając tą logopedę, stanęli na wysokości zadania :)