madziik1983: z wlasnego doswiadczenia powiem, ze jak moj maly byl w szpitalu bo tez musialam siedziec na korytarzu jak mu wenflon zakladali bo rodzice nie maja wstepu.

To już jest skandal i łamanie praw pacjenta. U nas to był tylko brak dobrej woli, bo jeden rodzic był.
Dziś ze szwagierką gadałam, ona tam była na okulistyce z córką i tam zupełnie inaczej oddział działa, personel też super. A tu- porażka.

aznee, wspolczuje stresu.
ale czemu nie zadaliscie rozmowy z jakims ordynatorem czy cos? ja sie nauczylam pyskowac, zadam rozmowy z ordynatorem oddzialu, dyrektorem szpitala i nie daje sie splawic. ja wiem ze stres (i bylam jak ta kukla po porodzie na OIOMIE), ale teraz to nie dam sie zbyc.

Ja cos wiem o szpitalach. Dużo mój syn razy poleżał. Rok temu, na adenowirusa leżeliśmy w takim własnie syfie (na zakaźnym oddziale). Do spania goła podłoga. Ja nie spałam juz z trzy noce, bo sraczka sraczkę goniła i sraczka przykrywała, zmęczona, a tu???? Krzesło drewniane na mnie czekało... Załamałam się. A pielęgniarka do mnie - "Ale przynajmniej u nas jest za darmo"... Wiecie co? Ja oprócz, że zmęczona - głodna... A tu? Ani możliwości wykupienia czegoś do zjedzenia, czy picia... Baru tez niet... W końcu ubłagałam mamę by mi polówkę przywiozła...

A ludzie co niektórzy na tej gołej - brudnej jak cholera podłodze spali...

Teraz jak byłam w Grudziądzu - o niebo lepiej. dawali kali-mate i upierdoczony śpiwór - nie prany sto lat... I ewentualnie leżak taki byle jaki... Ale: chociaż było czysto, była kuchnia, gdzie można było sobie coś zagrzać, i stołówka...

Ale co by nie mówic, nasze szpitale sa do niczego jesli chodzi o pobyt rodzica z dzieckiem w szpitalu.

aznee, no ja wierze, ale postraszyc mozna;-P
w najgorszym wypadku telewizja;-P
wiem, ze to moze wydac sie smieszne, ale ostatanio jak bylismy na neurologii w szpitalu to nas tez z buta potraktowano. klocilam sie z jakas lekarka, a ta do mnie obruszona - czy chce rozmawiac z ordynatorem. na co ja: pewnie, ze chce ( a w myslach - jak bedzie trzeba to i z dyrektorem szpitala moge porozmawiac.) naburmuszona wyszla. i przyprowadzila ordynator, a ta juz sensowna byla.
raz tez zrobilam jazde z tym gipsem, awantura na caly szpital, dyrektor ma operacje, to z zastepca. a ten koles mi wyskakuje ze on jest zasteca, jak ja sie wtedy wnerwilam.
ale aznee, jak juz pisalam, jak na OIOMIE lezal maly to sierota bylam nie z tej ziemi, fakt ze to stres pociazowy, ale teraz? teraz to bym ich kuzwa do pionu doprowadzila.
no ale to doswiadzczenie robi swoje, co ja sie nauzeralam to moje.

z moich doswiadczen moge powiedziec, z lekerzom i pielegniarkom (oczywiscie ze nie wszystkim, ale sporej grupie) na mozg padlo. mysla, ze sa panami zycia i smierci.
ze matki sa glupie, nie umieja czytac, nie znaja sie na niczym. nie raz jak prosilam zeby mi lekarz opowiedzial co i jak to wielkie zdziwienie i krytyka, ze jak to niby sie pytam, ze madrzejsza jestem niz lekarz po medycynie?
rzadko ale zdarzalo sie, ze lekarz powiedzial: ja nie wiem co dalej. zdarzylolo sie ze lekarz tlumaczyl normalnie po ludzku jak to wyglada ze szczegolami dlaczego itd. ale takich niestety w moim doswiadczeniu to garstka.
teraz szukam dobrego dziecego okluisty we wrocku, moze byc prywatnie, jak ktos wie to poporrsze o namiar.

U nas w Opolu jest jeden szpital dla dzieci (powyżej 1 m-ca życia) którego nie cierpię za podejście do rodzica, za nieumiejętność pobierania krwi, zakładania wenflonów. Wiadomo maluchy mają cienkie żyłki, ale pielęgniarki powinny się szkolić, a tłumaczenie, że dziecko ma słabe żyły jest żenujące. W końcu po trzeciej nieudanej próbie wbicia się zawołała koleżankę, która zrobiła to płynnie, bez problemu. Do spania są leżaczki płatne, ale okey, jest nawet łazienka dla rodziców z prysznicem, na dole w szpitalu normalny bar gdzie można zjeść napić się kawy. Podejście lekarzy takie jak pisała Ewa smerf. Gdy się zapytałam lekarki co podają mojej córce, w sensie jaki antybiotyk, to popatrzyła na mnie jak na idiotkę, a jej wzrok mówił po co ci to i tak się nie znasz. Na szczęście dla nas na drugi dzień przenieśli nas na oddział dzienny, tzn tylko dwa razy rano i wieczorem przyjeżdżaliśmy a antybiotyk a tak byliśmy w domku, ale jak tylko gdzieś w powietrzu pojawia się wizja szpitala to ja cała drżę, jak ostatnio młody mocno kaszlał i bałam się że lekarz nas wyśle do szpitala to miałam z nerwów biegunkę

azniee: .I jeszcze kuźwa foch, że płacze.

no ja ostatanio myslalam ze jebne pielegniarce ktpra pobierala krew malmu, bo ona zdziwona ze sie wklula i on sie poruszyl i wszystko na marne.
nie no, 3,5 letnie dziecko bez ruchu bedzie siedzialo. przyszla inna i bez problemu 2 probowki napelnila.

kachaw: Gdy się zapytałam lekarki co podają mojej córce, w sensie jaki antybiotyk, to popatrzyła na mnie jak na idiotkę, a jej wzrok mówił po co ci to i tak się nie znasz.

ja juz nie raz dostalam "opieprz",z e jak jestem taka madra to po co do lekarza przychodze. ale to swiadczy moim zdaniem tylko o niekompetencji lekarza. dobry lekarz wytlumaczy jak krowie na rowie albo powie: ja juz dalej nie wiem, wypisze wam skierowanie do innego lekarza (przykladowo).

Treść doklejona: 20.07.14 22:04

elfika: jest takie powiedzenie- tylko spokoj moze nas uratowac i tego sie zawsze trzymam w szpitalu.
--

absolutnie sie nie zgadzam. ja jestem zdania ze tylko matke furiatke obsluza jak nalezy. ale kazdy patrzy po swoich doswiadczeniach.

Azniee,jeny co Ty musialas przezyc . Bardzo wspolczuje!
Ja bylam z mlodsza corka nagle w szpitalu,jak drgawki miała i zap.pluc. Lekarz nam się super trafil,taki z powolania naprawdę. Wszystko tlumaczyl,pocieszal itp. W ogole na tym oddziale cudna opieka była. Bylam przy zakładaniu werflonu,przy każdym wlewie dożylnym. Od razu dostałam lozko do pokoju! tzn, taki rozladany fotel+posciel. Placilam przy wypisie,prawie 150zl za 5 dni. Jedyny minus co tam był,to ciężko było z jedzeniem,bo mogłam jesc tylko w takiej kuchence specjalnej,a tam mogłam wejść bez dziecka(a corka na mnie wisiała cala dobe prawie), a w pokojach nie bardzo było wolno. Co prawda pielęgniarki przymykaly oko i pozwalaly jesc,ale po kryjomu .
Dostep do prysznicy itp. także miałam swobodny. Także nam wtedy się udało.

Ewa,to nie maly mogl cos zlapac. Dzieci do 6 roku zycia bodajże sa traktowane jako rezerwuar chorob. Przynajmniej tak nam tłumaczyli ( jak starsza corke 5 -letnia tesciowie przywozili do szpitala,jak z mlodsza lezalam,to absolutnie na oddzial nie mogla wejść. Ja sama schodziłam do glownego holu,aby pobyc z nia trochę czasu). . A i tez mogą się zarazić czy to gronkowce zlocstym,czy e,coli. Cholera wie co tam może być w szpitalach.

Azniee, no niestety ja również mam nie najlepsze wspomnienia ze szpitala na Niekłańskiej. A byliśmy tam "tylko" na punkcji krwiaka, czyt. bez noclegu itp... Niby szpital dziecięcy a podejście personelu pozostawia baaaaardzo dużo do życzenia.

Ewa,ale gronkowiec szpitalny typu MRSA ,to co innego niżeli ,,zwykly,, gronkowiec skorny.

Teoretycznie jak wchodzi się na oddzial to powinno się zakladac takie kapcie jednorazowe i na butach się nie przyniesie. A np.dla osłabionego operacja człowieka (nieważne,czy urologia czy inny oddzial) taka ospa czy rozyczka,czy grypa może być potencjalnie niebezpieczna.
Ej,no raczej nic nie zlapie Twój synek . Ja mysle,ze po prostu sa takie procedury i tego się trzymają.

Treść doklejona: 20.07.14 22:42
Ewa,to jest uduporniony gronkowiec złocisty metycylinoodporny. Z reguly zarazenie nastepuje przez rany,po operacji itp. Ja miałam gronkowca po cc, w ranie . Na szczęście szybko wykryty,na moja prosbe wymaz pobierali po 5 dniach po cc,bo cos się saczyc zaczelo. Bralam celowany antybiotyk i rana się zagoiła. Ale stracha miałam,mimo,ze to mrsa nie było.

Treść doklejona: 20.07.14 22:43
z maluchem w szpitalu

Treść doklejona: 20.07.14 22:43
Elfika wstawiłam link

Wiesz co nie wiem,ale on jest niebezpieczny jak do krwi się dostanie (zresztą jak każdy gronkowiec). Spokojnie!

Elfika,wciskasz napis ,,link,, ponad polem co piszesz. Tam się wyświetli http,to robisz to delete,wrzucasz link i zatwierdzasz. Link pojawi się w okienku,co piszemy i od razu za tym,bez zadnej spacji po tym linku piszesz tytul np.z maluchem w szpitalu,, i jest link bezposredni

Super. Udalo się:)

Azniee współczucia. :((( Wyobrażam sobie co to za stres musiał być.
Szpital bardzo słabo zorganizowany w dodatku. Kurde a wystarczy trochę dobrej woli.

Ale z tego co widzę... to w prawie każdym są jakieś problemy. U nas jest o tyle fajnie bo miałam za darmo łóżko w pokoju Małej. Miałam możliwość zamówienia obiadu, była dobrze wyposażona kuchni, ale też mają swoje za uszami. Wpisują w wypis, że zrobili jakieś badania i wyszły ujemnie, podczas gdy ich nie było... (chodzi o badanie na rota).
Albo np piguła przy przyjęciu mówi, że mam wyjść bo Mała płacze bo "się boi mamy" (nie, wcale nie płacze bo obca, mało delikatna kobita próbuje przykleić jej woreczek na mocz). Oczywiście odmówiłam i poprosiłam by przestała wygadywać bzdury, to zaczęło się tłumaczenie, że miała na myśli co innego.
W każdym razie są "smaczki".

The_Fragile: Dziewczyny, co można zrobić jak takiego Krasnalowego malucha boli brzuszek? Tzn. oprócz ciepłej herbaty i masowania? Przeciwbólowe to chyba nie bardzo na brzuch...

kurde u nas to samo od wczoraj "mamuś brzuszek mnie boli pociałuj......"

The_Fragile: Ja wiem dlaczego... Jak się zjada trzy jabłka na sniadanie i podbiera ukradkiem mamie ciepłe jeszcze racuchy to nie dziwne...

u nas odwiedziny u babci gumy rozpuszczalne, placki ziemniaczane, trochę czipsów i też brzuszek dostał popalić

Dziewczyny, pomocy. Odpieluchowanie. Natalia od trzech tygodni chodzi w dzień bez pieluchy, bez problemu załapała, o co chodzi z sikaniem do nocnika. I tyle sukcesów. Problem stanowi kupa. Nie potrafi zrobić do nocnika. Nie i koniec. Woła, że chce, siada, nic się nie dzieje, wstaje, woła znowu itd. aż w końcu kupa ląduje w majtkach. Wydaje mi się, że ona nie potrafi się rozluźnić siedząc, dopiero na stojąco jej się udaje. Proponowałam jej pieluszkę, dopóki się nie nauczy na nocnik, ale nie chce - majtki to sprawa honoru, nie chce już chodzić w pieluchach bo jest "duźa". No i co z tym fantem zrobić? Nie chcę jej zmuszać, bo boję się, że jak się nabawi zaparć, to już w ogóle będzie katastrofa

Hydrozagadka, jakiś czas temu miałam to samo z O. i pisałam o tym. W ogóle nie było mowy o kupie do nocnika. Była przerażona,zaciskała poślady i koniec. Nie wspominając jaki był przy tym ryk.
Wołała "pielusia" i robiła w pieluchę.
Nie wiem czym to było spowodowane. Czytałam,że dziecko czasem usłyszy jak rodzic ,czy inne osoby rozmawiają o kupie i np. mówią,że" o jej ,ale śmierdzi" itd. I dziecko wtedy ma hamulce,ale nie mówię,ze to jest właśnie TO, bo powodów może być milion. Ja zmieniłam taktykę i przestałam na to zwracać uwagę,chciała pieluchę-dostawała pieluchę, nic wtedy nie mówiłam. No i pewnego pięknego dnia usiadła na kibelek i zrobiła pierwszą kupę i tak już zostało. No i teraz zamiast się jej bać to każdego woła,żeby zobaczył

Co do zaparć. Oliwia nawet trzy dni wtedy nie robiła żadnej kupy,a dla niej to dużo,bo robi codziennie. Zazwyczaj dawałam jej obiadek ze słoika,bo po tym zawsze lata kupę robić

Czyli co? Udawać, że problemu nie ma i przeczekać? Tylko to cholerne pranie majtek

Ja zawsze czekam, aż kupka jest na "zakręcie" i szybko na kibelek sadzam. Majty rzadko brudne...

Problem stanowi kupa. Nie potrafi zrobić do nocnika. Nie i koniec.

U nas jest dokładnie to samo.
Siada na nocnik, wstaje, siada, znów wstaje, zaczyna popłakiwać i mówi, że boli i pokazuje na pupkę. Jak zapytam czy chce żeby założyć pieluszkę, to mówi, że tak, ja zakładam i za 3 minuty piękna kupa.
U nas zdarzyło się, ze już robiła na nocnik i były brawa i w ogóle. Myślałam, że już się przełamała i będzie oki, ale jednak po kilku dniach znów zaczęła mieć opory.
Wydaje mi się, ze problem się znów zrobił, bo Zuza nie odróżnia kupki od siku. I nawet jak chce kupkę to mówi, że chce siku. Ponowny problem zrobił się kiedy siadła na nocnik robić kupę i wstała po chwili myśląc, że to już po wszystkim (tak jak przy siku, ze chwilę się robi), a to jeszcze nie była cała kupa i reszta poszła na dywan. Przybiegła do mnie i zaczęła mi z płaczem pokazywać co się stało. Nikt przecież na nią nie krzyczał, ani nic, ale ona chyba sama się przestraszyła tego co się stało.

kasiakuzniki: wczoraj pomogła ciepła herbatka a dziś buziak a po 15 min marudzenia kasza jej pomogła jak na razie od rana nie wspomniała o brzuchu

Kasia, już wiem co - rumianek możesz jej zaparzyć, bo przeczytałam na pudełku, że jest na problemy z brzuszkiem. Mięta u nas nie przejdzie, ale rumianek lubi :)

A my po szczepieniu na ospę i trochę struchlałam. Myślałam, że to po tych jabłkach i plackach go brzuszek bolał, ale chyba nie. Wróciliśmy, on znowu na brzuszek narzeka, nic nie chce jeść i zwymiotował :((( Teraz mam schizę, że jest chory, a ja głupia go zaszczepiłam :(((

Za to jest kochanym starszym bratem - jak Gugi dostawał szczepionkę to trzymał go za rączkę i pocałował, żeby nie płakał

Ewa, jabłka trzy to zjadł surowe na sniadanie, a potem ja mu placuszki zrobiłam, ale nie na oleju, dla niego i dla mnie jest wersja pancakesa, czyli oleju trochę w cieście, a smażone bez tłuszcz już...

Mam nadzieję, że to to tylko, bo strach mnie obleciał :(