Ja często tak robię ale wolałabym raczej żeby mała od małego uczyła się zasypiać w swoim pokoju i w swoim łóżeczku nie chcę później mieć z nią problemy jak już podrośnie, ale czasami nie mam innego wyjścia

Wiecie dlaczego warto mieć dziecko? Boooo w największą ulewę można wyjść na spacer, taplać się w największych kałużach i czerpać z tego taką radość jaką czerpie owe dziecko. Zmokliśmy po majty oraz skarpetki, a do domu wróciliśmy szczęśliwi i naładowani bardziej niż po "kąpieli w słońcu". POLECAM

Kiedy dziecko zaczyna sie wogole przejmowac, ze zrobilo komus krzywde?? Wiem, ze pewnie moj maly jest wyjatkowy, ze ma na takie rzeczy wywalone, ale tak pytam z ciekawosci. Juz wiele razy mnie nadepnal albo uderzyl i nawet nie zareagowal mimo mojego glosnego "ała"..

doti_p: może martwić się że cię boli

- on sie nawet nie martwi.. dzisiaj tatusiowi tak przywalil, ze moj az sie na ziemie przewrocil a maly nic.. poszedl sobie i tyle

mamakasi: długo mam odczekać z kontaktem z dzieckiem które ma angine żeby kasia się nie zarazila ?Poproszę o wersję restrykcyjną .

Mamakasi, po 2 dobach brania antybiotyku przestaje zarażać - taką wersję ja otrzymałam jak Duży miał anginę, a my odizolowaliśmy Małego.

Mysle, że nasze dzieciaki jeszcze maja prawo aż tak nie odczuwać empatii. Ojciec mojego dziecka do dzis jak wlezie komuś na nogę to za wiele sobie z tego nie robi ;) Także ten ;)

Monia, ale brak empatii jest zaburzeniem. Ja nie mówię oczywiście o zupełnie maleńkich dzieciach, ale jednak wskazuje to na pewien problem (ZA, spektrum autyzmu, itp.), zresztą sama o tym dobrze wiesz.

Monia, ale brak empatii jest zaburzeniem

Alez oczywiście, nie mniej w pewnym wieku jest to jeszcze normą.

Dzieci muszą sie nauczyć, że ból nie działa tylko w jedną stronę. Im się wydaje, że skoro logos nadepną, a ich to że udeptali nie boli, to udeptanego też nie. Pracuje w przedszkolu i sporo 3-3,5 latków jeszcze nie ujawnia swojej empatii. Madzik ma malutkiego jeszcze synka, więc na ten moment nie ma co wymagać od niego takich rzeczy ;) Tzn. wymagac, ale w sensie, że nalezy uczyć, mówić... Natomiast jeszcze bym sie nie martwiła tym akurat "objawem".

Tylko ze jak kuzyna cos zaboli i mlody lat 10 zaplacze to maly mu nawet przytulanke przyniesie.. nie zeby sie tulil czy cos ale danie ulubionej maskotki to juz cos.. ale do mamy czy taty nie ma takich odruchow.. chyba jestesmy dalej na tej liscie

Thefragile, dzięki. Tak też mówiła koleżanka ale jakoś mi się to krótko wydaje. A boję się anginy jak najgorszej zarazy.

mamakasi: Długo może trwać taka trauma pourazowa

z mojego doswiadczenia powiem, ze nie znam czegos takiego.. moj maly nawet jak sie uderzy to za chwile zbiera sie i leci dalej...

Pepper ja co prawda nie wiem jak z chodzeniem ale wiem, że męża brat przeszedł taką traumę związaną z mówieniem. Coś się stało nie wnikałam konkretnie co ale zaczynał mówić w wieku 2,5 roku. Po tym jak się wystraszył (przestał mówić całkowićie) z pomocą logopedy zaczął mówić po 4 r ż. Mam nadzieję, że Lusi mniej czasu zajmie przełamanie się.

Pepper, Ewunia pierwsze kroczki spróbowała zrobić jakoś w styczniu, wyrżnęła i od tego czasu aż do połowy kwietnia chodziła albo za rączkę, albo na moją wyraźną prośbę, jak miała króciutki dystans do pokonania. Przeszło samo, po prostu raz chyba się zapomniała, przeszła cały korytarz i się dzięki temu przełamała.
Krzyś raz stojąc bez trzymanki klapnął na pupę (jeszcze nie chodził) i od tego czasu nie było szans, żeby stanął bez trzymania, nie mówiąc o przejściu kilku kroków. Darł się jak obdzierany ze skóry jak go choć na sekundę próbowałam puścić. Przeszło po niecałych trzech miesiącach, zasługa naszego psa, bo jak Krzyś leciał, to Bandzior szybko stawał przed nim i Krzyś dzięki niemu unikał upadku. Potem raz Krzyś wstał i spróbował zrobić krok, a Bandzior szedł koło niego i trzymał go zębami za bluzkę Po jednym takim popołudniu Krzyś zaczął chodzić, jakby robił to od kilku miesięcy, też się po prostu przełamał.

Tak źle i tak nie dobrze Hydro

Peppermill: Długo może trwać taka trauma pourazowa?

U nas trwała ok 1,5 m-ca. Po upadku chodziła tylko za rękę, albo przy chodziku- pchaczu. Później trzymała sie tylko palca, na końcu szla za tzw paznokieć, aż puściłam ją w przedpokoju- zaczeła się drzeć jak tylko zobaczyła, ze idzie sama. Na drugi dzień już zaczeła chodzić. Miny cioć w żłobku bezcenne :D

Tylko jak czegoś mu nie chcę zdać to jest ogromna awantura!

Nieee, no awantury to i u nas ;). Trzeba przetrwać ;)

Monia502: teraz ma 3 latka i cwany wie, że jak postawi sobie krzesło, to dosięgnie,

- moj ma 21 miesiecy i zakumal to jakies 2 miechy temu ha ha. Wszedzie krzeselko w ruch i siega po wszystko doslownie i tez nie mam wielu rzeczy gdzie dac.. czekam, az mu minie i tyle..

Dii - moj nie ma opcji ze wszystko sam, mial wczesniej, gdzies do 18 miesiaca, ze w niczym nie dal sobie pomoc a od tego czasu przynosi mi do rak jak nie umie otworzyc butelki, czy zamknac pudelka. Oczywscie dalej sa rzeczy, ktore On sam zrobi najlepiej :)

Dziewczyny moja mala ma szkarlatyne ,nic nie je i niewele pije.Wczoraj bylismy na IP ,lekarz pobral krew i wymaz z buzi na paciorkowca A.Test pozytywny ,krew kiepska wiec przepisany antybiotyk.Nie goraczkuje mocno bo temperatura siega 38 ale mocno cierpi.W nocy rzuca sie z krzykiem i drapie.Moge podawac jej ibum pomimo ze nie ma wysokiej goraczki.Lekarz mowil ze tylko przy 38.5 ale ja tak mocno boli gardlo ze nawet sline wypluwa.
Jeszcze jedno pytanie jak dlugo to cholerstwo trzyma i czy po skonczonym antybiotyku warto zrobic badanie na paciorkowca?Naczytalam sie tyle o skutkach ubocznych az sie przestraszylam.

quelle, antybiotyk bierze sie chyba 2 tygodnie, ale mysle, ze to lekarz najlepiej bedzie wiedzial. nic sie nie martw bo zdiagnozowana i leczona antybiotykiem penicylina nie jest grozna. grozna jest nieleczona. mysle, ze wy tam macie na tyle dobrych lekarzy (z tego co czytam), ze zaufaj lekarzowi.
przeciwbolowy mozesz podac i przy 37. nie podaje sie do 38,5 zeby organizm walczyl, ale u was organizm i tak juz sam nie walczy tylko walczy antybiotyk.

Dziekuje dziewczyny.Mala ma Ospen 400 przez 10 dni ,jutro ide do swojego pediatry bo i tak mamy bilans dwulatka a w szpitalu lekarz kazal isc do kontroli.Mezowi juz powiedzialam zeby podal ibum bo ja do pracy musze a on na chorobowym.Lekarzom tutaj ufam bo nigdy nie zawiedli mnie jeszcze.Zawsze jak cos sie dzialo krew od razu byla robiona a wczoraj bez wynikow lekarz ledwo do buzi zajrzal i powiedzial ze musi zrobic wymaz i wtedy zdecyduja czy podac antybiotyk.
Mam nadzieje ze po antybiotyku bedzie juz lepiej.Tantum verde tez pryskam na sile bo buzke zamyka ale niewiele pomaga.

Katka- fajnie to wyjasniłas. Michalinka to b empatyczne dziewczyna, ja tez tak mialam jako dziecko i mam nadal.;)
podczytuje Was częsciej teraz, bo za miesiąć dołączę jako mama roczniaczki.:)

DOrit, matko, faktycznie my już prawie roczniaki mamy

A z tymi uczuciami to jest dziwne. Krasnal jak się uderzę i krzyknę "ała!" to woła ze strachem "mamuś? Mamusia?" i jak widzi, że mnie boli to też ma łzy w oczach. Kilka dni temu na szczepieniu był bardzo dzielny, ale jak pielęgniarka szczepiła Olafka i ten zaczął krzyczeć z bólu to Krasnal podbiegł, wziął go za rączkę i całował. A potem się razem z nim rozpłakał :(

Natomiast nie ma problemu, żeby podejść do jakiegos dziecka i popchnąć. Tłumaczę, że nie wolno, że to boli, że robi krzywdę. Nieee, nic nie dociera. To znaczy dociera, bo mówi, że on nie chce, żeby jego ktoś popychał. Ale jak zobaczy, że dziecko płacze (no, oprócz jego brata) to go to nie "rusza"...

No w sumie to ma sens, bo najbliższych przeżywa bardzo. Potrafi od rana mówić, że babcia ma kuku (bo była chora), że Gugiś ma ała (bo kaszle), a z "dalszymi" to juz nie tak słodko ;)

Dzieciaki są śmieszne

Moja Ninka z tej samej grupy co Misia i Martynka.
Jak ktoś przy niej krzyknie "ała" "jak boli" albo syknie z bólu to od razu podkówka i na płacz jej się zbiera.
Jak jej spadnie lalka na podłogę to szybko ją podnosi, przeprasza [ ] i obcałowywuje.
Kotu żadnemu, oraz psu nigdy krzywdy nie zrobiła.
Już jak miała 1,5 roku to wiedziała, żeby maleńką wówczas Biankę tylko delikatnie głaskać i przytulać.
Nigdy jej nie pociągnęła za ogon, nie uderzyła etc.
Oraz nigdy nie uderzyła nikogo, nie uszczypnęła, nie popchnęła, nie zrobiła krzywdy.

W życiu nie pomyślałam, że to jakaś nadwrażliwość. Po prostu twierdzę, że moje dziecko ma dobre serduszko i jest wrażliwe, ot co

W ogóle od jakiegoś czasu mamy "dziwny" okres, w sensie Ninka potrafi naście razy dziennie do mnie podbiec, kazać mi przyklęknąć, po czym wyznaje mi miłość nieskończenie wielką i ogromną, potem wymienia pozostałych, których kocha nad życie tj. "tatunia", Bianusię i dzidziusia w brzuszku [taką ustaliła hierarchię ], a na koniec mnie przytula i całuje [także w brzuch], czasami jeszcze podsumowując słowami "soooooooo sweeeeeeet"
Jak rano wstaje i nie ma tatusia [a zwykle go nie ma, no bo panna śpi do 10 - 11] to zawiedziona pochlipywać zaczyna i prosi o to, żebyśmy do niego zadzwoniły.
Dzwonimy, rozmowa trwa góra pół minuty, Ninka mu mówi, że go bardzo kocha i że przesyła mu buziaczki oraz, że tęskni i się rozłącza.

Nie wiem jak się nazywa w psychologii taki właśnie etap, ale jest to dość specyficzne moim zdaniem
Z jednej strony przesłodkie i przeurocze, ale czasami lekko nużące [kiedy np jest godzina 15-sta a ja słyszę tą litanię po raz na przykład 20-sty]
Oraz boję się, że to się akurat teraz zaczęło. W sensie Ninka zaraz do przedszkola pójdzie i może, z związku z tym, gorzej przeżyć rozstanie....

TEORKA: ale jest to dość specyficzne moim zdaniem

nie specyficzne tylko słodkie :) Poczekaj jeszcze trochę TEO, kiedy to Ninka będzie chciała się z własnym tatą ożenić i będzie opowiadała to wszem i wobec ;)