Wiecie co, jak w koncu jest z pigulka?! PRzeciec to nie srodek poronny tylko ona blokuje owulacje zeby nie doszlo do zaplodnienia a do tego wytwarza gesty sluz jako bllokade dla plemnikow a jak dojdzie do zapolodnienia...no coz ja znam 3 osoby ktore w trakcie brania ppigulek zaszly w ciaze i urodzily dzieci wiec jak to sie ma do "nie pozwolenia" zagniezdzenia zarodka??

Dotia: Tak czytając Waszą dyskusję myślę, że nie da się zrozumieć Kościoła próbując racjonalnie i rozumowo wytłumaczyć jego naukę. To trzeba przemyśleć, przeżyć i dojść do tego samemu, tłumaczenia choćby nie wiem ilu osób nie pomogą jeśli się sercem tego nie pozna. Takie moje zdanie.

Ładnie to ujęłaś i zgadzam się. Z tym, że to można odnieśc do wszystkich religii nawet tych marginalnych, a chyba zgodzisz się ze mną, że nie każda wiara jest słuszna i dobra, a omotani przez swojego duchowego przewodnika ludzie są zdolni do zupełnie irracjonalnych czynów (irracjonalnych wg np ich bliskich - w przypadku przynależności do sekty np). Takie luźne porównanie mi się nasunęło, choc nie uważam KK za sektę, to jednak dostrzegam jakieś tam chocby minimalne podobieństwa w zachowaniu wyznawców różnych religii.
I nasuwają mi się jeszcze dwa pytania. Pierwsze to takie po co rozważac czy coś jest złe i czy jest grzechem jeśli jest jasno powiedziane, że jest (chodzi mi o "inne czynności seksualne"). Może faktycznie ja tego nie czuję, ale dla mnie takie zielone serduszko bez osiągnięcia satysfakcji nie jest warte zaznaczenia na wykresie. Nie wiem czy wiecie o co mi chodzi, ale możecie dopytac ;-).
I drugie. Po tym wątku chociażby widac jak różni są ludzie, nawet tej samej wiary, jak więc dobrac się w parę tak aby współmałżonek miał dokładnie taki sam światopogląd? Przecież małżeństwo to dwoje zupełnie obcych ludzi (na początku rzecz jasna), jak można ocenic na ile silna jest wiara potencjalnego współmałżonka i na ile będzie skłonny podążac wybraną przez nas ścieżką?

Spodziewałam się takiej odpowiedzi. To prawda. Jednak chodzi mi o to, że pewne kwestie w małżeństwie katolickim chyba nie podlegają kompromisom? Chodzi mi o taką sytuację jak z listu np:
"Pisze żonaty: „Po pieszczotach bez pełnego współżycia, które następują w okresie płodnym, mam niepokoje sumienia, że to onanizm małżeński. Zdarza się, że żona idzie do komunii, a ja zostaję. Wtedy czuję się tak, jakbym ją porzucił. Ona mówi, że nie czuje się winna. Więc jak tu być jednością?”."

Gdzieś, ale nie w odp na list (dlatego nie mogę odnaleźc cytatu) czytałam, ze taka sytuacja to jest uczestniczenie w grzechu współmałżonka, a nie grzech. Należy wówczas dążyc do tego by współmałżonek przestał grzeszyc. No, ale nasuwa mi się pytanie, co jeśli nie przestanie?

No racja. Choc dla mnie to kwestia relacji w związku, ale powiązana z religijnością. Bo jeśli żona nie ma takich dylematów moralnych jak mąż, to może poczuc się odtrącona, nieatrakcyjna itp itd.

Ale mnie chodzi tylko o seks. Zgadzam się, że w każdym związku różnie może byc, i to co pasuje jednej osobie niekoniecznie pasuje drugiej, ale często z moralnością nie ma to nic wspólnego (ja cały czas o seksie). I rozumiem jeśli jednemu z partnerów np nie odpowiadają jakieś pozycje itp, ale jeśli tak jest to to dotyczy każdej fazy cyklu. Natomiast tu obserwuję rozdwojenie, bo pieszczoty, które są przyjemne dla obojga partnerów są zakazane tylko w przypadku jeśli nie zmierzają do pełnego stosunku płciowego.

Zielone serca moga świdczyć o naszym libido, a to tez daje jakiś pogląd na cykl. czasami wzrost libido następuje tuż przed owu, wiec ta która odkłada może uznać ten znak za jakąś oznakę zbliżającej się owu.
Dla mnie zielone oznacza doprowadzenie do orgazmu bez stosunku.

Kaonashi: Natomiast tu obserwuję rozdwojenie, bo pieszczoty, które są przyjemne dla obojga partnerów są zakazane tylko w przypadku jeśli nie zmierzają do pełnego stosunku płciowego.

Ja nie widzę tu rozdwojenia. Traktuję to (tak w wielkim uproszczeniu mówiąc) jak rodzaj postu. W piątki nie jem mięsa a w płodnej unikam orgazmu jeśli nie staram się o dziecko. Jest to też bodźcem do weryfikowania swojej postawy - czy NPR nie stał się dla mnie antykoncepcją? Dlaczego unikam poczęcia? Itp.
Kościół naucza o ideałach do których małżonkowie mogą dążyć, stawa wysoko poprzeczkę i niewielu udaje się do niej choćby zbliżyć. Gdyby KK zmienił naukę i obniżył wymagania do powszechnie panujących obyczajów może zdobyłby więcej zwolenników ale jak miałby wskazać im drogę duchowego rozwoju skoro oni już osiągnęli najwyższy szczebel? Ja jestem zwolennikiem słów JP2 - wymagajcie choćby inni przestali od was wymagać. I widzę dobro w tym do czego dążę.
Zielone serduszka definiuję jak Tamara i nie ukrywam, że nam się zdarzają.

Nie słyszałam o tym. Tak a'propos to poszliśmy dziś z M. na hamburgery a w kolejce przypomniało nam się, że piątek Bez problemu dostaliśmy bułki jarskie

Dotia: Zielone serduszka definiuję jak Tamara i nie ukrywam, że nam się zdarzają.

A czy w takim razie "po" należy takiego serduszka żałowac? Już nie pytam Ciebie czy żałujesz, bo nie chcę wchodzic Ci w życie zbyt głęboko, ale ogólnie pytam? No, bo z mojego punktu widzenia, trudno po satysfakcjonującym seksie ( w dodatku z mężem) żałowac, że do niego doszło. Biorąc jednak pod uwagę żal za grzechy, który jest jednym z warunków spowiedzi, no to wychodzi na to, że się powinno.

"Zdarza się zacząc podczas snu..." no, ok, ale zacząc nie znaczy przecież skończyc :), no chyba, że lunatykujecie oboje ;-). Ja rozumiem, że przypadkowe "zielone" nie jest grzechem, ale przypadkowe to dla mnie znaczy takie, gdzie w zamierzeniu był pełny stosunek, ale nie wyszło.

Tiramisu z okazji oktawy Bożego Ciała? A taką mieliśmy ochotę na chickena, mamy stały punkt gdzie robią najlepsze i dziś tam gościliśmy
Kaonashi - nie zamierzam na forum rozstrzygać meandrów mojego życia erotycznego. Napisałam, że zdarzają mi się zielone bo byłoby nietaktem to w tej dyskusji przemilczeć. Z jakich przyczyn, czym powodowane i okoliczności zostaną w moim małżeństwie. Dążymy do świętości i dla mnie najważniejsze jest, że oboje postrzegamy te kwestie tak samo. Takie problemy jak te które przytoczyłaś w swoim cytacie są dla mnie objawem zaburzonej relacji partnerów.
Zacząć podczas snu - niestety mamy oboje duży temperament i zacząć a nie skończyć jeszcze nam się nie udało. Pracujemy nad tym.

Dotiu - aha. Nie było moim zamiarem Cię przepytywac, bo jak możesz wyżej przeczytac, pytałam ogólnie "jak powinno byc?" = "czy należy żałowac? ( zaznaczyłam, że nie pytam Ciebie czy żałujesz, bo nie chciałam wchodzic w Twoje życie z "butami"). Ty odpowiedziałaś ze swojej perspektywy ważąc ciężar grzechu. Więc idąc dalej tym tokiem rozumowania, sytuacja z mojego przykładu też pokazuje ważenie grzechu - dla żony to nie grzech, dla męża tak. Czy wobec tego relacja byłaby prawidłowa gdyby mąż przyjął, za żoną, że to nie grzech? Czy tylko w wypadku jeśli żona uległaby poglądom męża? Przecież w jednym i drugim przypadku doszliby do porozumienia....
Ps. Moje pytania nie wynikają ze złośliwości, a z ciekawości. I nie wydaje mi się by w tym przypadku był to pierwszy stopień do piekła. Może ta wiedza przyda mi się w przyszłości?

Bo dla różnica jest duża pomiędzy : powinnam żałować i żałuję.

Tak,tak przez Jana Chrzciciela

To nam się w 1szym i 3cim przypadku zdarzają niezwykle rzadko. Ale to kwestia naszych upodobań .

I ograniczeń ;-). My nie odkładamy :)).

Kaonashi: Właśnie, żal za "grzechy" chyba można porównac z poczuciem winy lub wyrzutami sumienia. Jak kogoś skrzywdzę = zrobię przykrośc, nawet nieumyślnie (celowo chyba mi się nigdy nie zdarzyło... no może w kłótni, ale to afekt ;-)) to naturalną konsekwencją jest żałowanie tego i wyrzuty sumienia, potem przeprosiny i postanowienie poprawy. Trudno byłoby mi wymusic na sobie poczucie winy za to, że sprawiłam komuś przyjemnośc, nie wiem ... prezentem, miłym słowem, miłym gestem, czy dotykiem.

Przetrawiłam to jeszcze raz. I chyba zrozumiałam. KK wpaja małżeństwu, że to Bogu sprawia przykrośc takim zielonym sercem. Czyli poczucie winy i żal odnosi się tylko do Boga, którego obraziło się swoim postępowaniem. Czyli 6te przykazanie (nie w kontekście zdrady, a w kontekście grzesznych czynów małżeńskich) należy traktowac tak jak 3 pierwsze, które bezpośrednio Boga dotyczą. Bo cała reszta (3 pierwsze w sumie też) są dla mnie jasne - Bogu nie podoba się Jego lekceważenie i krzywdzenie bliźnich.

Nie wiem czy dotarłyście do tego więc wklejam:
SZÓSTE PRZYKAZANIE DEKALOGU
Ja zawsze węziej je rozumiałam.

Talko może nie dosłuchałaś bo to chodzi o post ścisły. wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych obowiązuje w każdy piątek

Melodie: Gdyby nie było tych nakładanych przez kościół ograniczeń żaden człowiek pewnie by nie pomyślał, że źle czyni dając drugiemu przyjemność.

GDYBY ale są i są określone

Jako jeden z powodów przeciw sztucznemu zapłodnieniu KK podaje tu "Ponadto dziecko posiada prawo, by „być owocem właściwego aktu miłości małżeńskiej rodziców” - to juz dla mnie kompletnie niezrozumiałe. Ale to off topic.

3 lata temu Amazonko, widac mi umknelo

Chcecie powiedziec,że im bardziej człek umartwiony tym lepszy z niego katolik?

A kto moze być takim kierownikiem duchowym?

Hehehe Melodie... staram się ;-)

aga1976: A kto moze być takim kierownikiem duchowym?

Każdy kapłan który pomoże Ci we wzroście duchowym ALE i np siostra zakonna. bardziej jednak "zalecane" jest by kierownikiem (opiekunem, ojcem <- różne są nazwy) duchowym był stały spowiednik

Kierownikiem duchowym najczęściej jest osoba duchowna - siostra zakonna lub ksiądz, często jest to ksiądz który jest także spowiednikiem osoby - pary.

Kaonashi: Jeśli dzieje się źle z powodu ograniczeń, to też nauka jest źle rozumiana?

Pytanie do kierownika danej pary - jeśli para nie ma kierownika powinna we własnym sumieniu wybrać co dla nich najlepsze. Jednak ich wybory nie powinny narażać życia ewentualnych dzieci - nawet we wczesnym stadium rozwoju. KK chce trwałości małżeństwa nie szybkiej zdrady i rozwodu.